عجب کنهای این آنجلینا، این چند روزه یه آبرویی از من ساده دل برده که بیا وببین. هر جور کاری رو برای برگردوندن من به سر زندگی انجام داده. و حالا که می بینه من زیربار نمیرم کارش به خون وخون ریزی کشیده. واسه همین هم من مجبور بودم یه مدتی زیاد آفتابی نشم تا آبها از آسیاب بیفته. الانم که میبینید از مخفیگاهم بیرون اومدم به این دلیله که چند وقته سرش گرمه این قضیه کارت سوخت ماشینش و سهمیهبندی بنزینه (اصولا چیز خوبیه برای سرگرم کردن مردم).
بگذریم از این حرف ها؛ بریم سر آموزش خودمون:
خلاقیت یکی از پایههای موفقیت در زندگیه. کسایی مثل من که میخوان بدون داشتن پشتوانههایی مثل پول و پارتی پیشرفت کنن ودر ضمن از راه راست هم خارج نشن؛ می تونن از این خصوصیت استفاده کنن. داشتن خلاقیت در هرکاری مستلزم اینه که به اون کار عشق بورزیم، اگه ما از انجام کاری لذت نبریم نمی تونیم در انجام اون کار نوآوری ایجاد کنیم.
مردم آزاری هم از این قاعده مستثنی نیست.
وقتی که یه مردم آزاری رو دوبار رو یه نفر انجام بدی مزه ی بار اولش رو هم از بین بردی. به قول مادربزرگ رامونا:« یه شوخی بار اولش جالبه، بار دوم بی مزه می شه؛ بار سوم از گوزیدن سر غذا هم بدتره» به جای این که یه شوخی رو چند بار اجرا کنید بشینید یه ذره فکر کنید طرحهای جدید بریزید کارهایی بکنید که قبلا کسی اونها رو انجام نداده این جوریه که لذت ناب مردم آزاری رو می چشید.
خلاقیت در مردم آزاری فایدههای زیادی داره مثلا بعضیها این جورین که وقتی یه بار مورد مردم آزاری شما قرار گرفتن همون موقع کاری نمی کنن میرن میشینن یه گوشه فکر می کنن اگه دفعه دیگه شما همون کار رو باهاشون کردید چی جوابتون رو بدن ولی موقعی که دفعه بعد روشتون رو تغییر بدید عکسالعمل اون یا سکوت خواهد بود یا حرفی که بیشتر موجب ضایع شدنش بشه.
دم نوشت: موفق باشید...
